Where do you put your BUT ?

Zomaar een doordeweekse dag, geen byzondere dag maar een alledaagse dag: een maandag: beetje zon beetje wolken, beetje miezer. Je kent het wel: een zo-zo dag. Zonder de N. 
Ik fiets van West  naar Oost en overdenk mijn zondagse 'preek '.  Nouja preek..  waar ik heen ga voor mijn wekelijkse portie arbeidsvitaminen noemen we het een  'vrolijke bijeenkomst '.  Geen dienst, geen preek maar een samenzijn en samendelen. Das mooi, want daar krijg je energie terwijl je het ook geeft.  Lekker ! Wordt een mensch vrolijck van.

Zoals gezegd, ik fiets van West naar Oost en kauw nog eens op die vitamines.   'J ' had het het over  "Where do you put your But "?  Niet bedoeld als :  'waar leg je je kont neer ',  maar: waar zet je je 'maar' neer?  Niet alleen een lesje in zinsbouw, eerder een advies in: wat bedoel je eigenlijk te zeggen?  Kom daar maar eens achter.
Toch: hoe simpel kan het zijn:  Let eens op het woordje  'maar '... Veel zinnen beginnen met bijvoorbeeld:  'ik vind dit leuk maar.... '   'ik lust dat wel maar...  ' en na die maar dán komt het! Dan komt het aller- aller belangrijkste.  Vóór de maar is het ( maar )  gewoon een zin.  Maar ná de maar komt eigenlijk datgene waar het eigenlijk om draait: ik vind je leuk ( ja echt waar ) maar... .( klaagzang, eigenlijk ben je eigenlijk net niet goed genoeg )    Ik lust wel spruitjes maar.....  Om maar wat te noemen.
Wat ná de maar komt is dus de kern. Dat blijft hangen, dat zet aan.  De eerste helft ervoor vergeet je omdat het laatste altijd blijft hangen.
Ik heb een leuke job maar ik heb ik een hekel aan mijn baas.  Wat blijft hangen: het leuke werk of de hekel aan de baas?

Terug naar het fietsen, ondertussen zijn er al heel wat kilometers getrapt. Ik fiets en overdenk, ik overdenk en fiets. En dan ineens komen twee fietsers mij tegemoet. Een man en een vrouw.
In de drup , in de miezer, in de grijze grijzigheid hoor ik de man tegen de vrouw zeggen terwijl ze mij passeren:   '' ik heb toch zo'n verrekte hekel aan fietsen maarrrrr ik doet het want met jou vind ik het leuk! Zo samen!  ''

Ik schiet in de lach, dit is de leukste volgorde die ik hoor met het woordje  'maar '  en die mij terugwerpt op mijn zondagse samenzijn. Where do you put your but?   Deze man had  zijn  'but '  zijn  'maar ''   op het fietszadel , wat hij eigenlijk verafschuwde... maar/ but ... last BUT not least: hij vond het leuk!  Omdat hij sámen was met zijn lief/ geliefde!
   
Er kunnen heel wat 'maren ' zijn in je leven, maar als je op de goede manier er in zit ( met je kont of met je BUT ) , dan wordt je  'maar' een opsteker, een  'maar ' zonder  'jamaar ' ( jamaar wordt altijd een  'ja-mmer '  en als je het maar snel genoeg zegt wordt het jammeren! )

Als je de maar maar op de juiste plek zet, kan zelfs een grijze dag zonnig worden!  Kan een probleem een oplossing krijgen.  Kan een hekel punt veranderen in liefde.


Waar zet jij je 'maar '? 

Jarig

... en voordat je het weet ben je dan ineens weer jarig.

Nu hoeft dat niet zo persé van mij gevierd te worden. In de regel is het jopje drukker dan de visite dus daarom houd ik het ook het liefst zo kort mogelijk. Niet dat ik niet van gezelligheid houd.  Ben dol op gezelligheid. Maar dan zonder het zweetindebilnaadrennen met hapjes en drankjes en wat dies meer zij.  Aan rondrennen heb ik nog nooit enige vorm van gezelligheid kunnen ontdekken.
Dus kort:
Van half vier tot zes  schenk ik vrolijk thee en koffie, serveer een eigengemaakt baksel en dan is de koek, in dit geval de cake, op. ( De meeste mensen doe je trouwens ook geen plezier met verjaardagen, geld uitgeven voor een kadootje waarvan je niet zeker weet of het ergens op een kelderplankje komt te liggen, dan  dat lange zitten en geanimeerd een gesprekje aan de gang houden... 't  is eigenlijk ook best jaren '80 ...  Bij mij hoeven ze trouwens geen kadootje mee te nemen, nou vooruit een pak hondenkoekjes is altijd goed. )
Dan is is het tijd om uit waaien op 't strand, grote liefde mee en genieten van rust, zoute lucht en zonsondergang. 

Knooi'n

Vandaag is de dag dat ik mijn oude, antieke S3 mini aan de wilgen hang en een iets moderner snoerloos babbel-apparaat inwijd. Dit gaat bij mij nooit zonder slag of stoot en loop er al de hele dag mee te ' knooi'n. '
Met als gevolg dat alle kontakten 'zijn 'verdwenen '... Jullie zitten ergens in het heelal maar tis lastig zoeken... Daarom een verzoekje mijnderzijds om mij een apje met je naam te sturen, dan kan ik je weer toevoegen... ( Het is ook zooo niet mijn ding om te prutsen met mobieltjes, ik doe het dan ook maar hooguit 1 x in de tien jaar...man man... wat word je daar moe van zeg ! )
Alvast hartelijk bedankt voor de moeite! X

Giel mag nooit meer spoileren!

Aankomend weekend de eerste bzv -zoen. Volgens Giel Beelen van de radio is het Sandra. Tja, dat kirrende lachje van die wandelende make-updoos sorry, ik bedoel van mévrouw Chanel herken ik ondertussen wel.  :-S


Ik mag hopen dat Alberdien meegaat op de citytrip... maar mijn onderbuik vertelt wat anders.  :-(

Toch maar (weer ) niet kijken dan, want een zondagavond met domper geeft een kater op maandag.

Lonesome

Inmiddels kijk ik amper meer naar Boer zoekt Vrouw op mijn ‘lousy Sunday afternoon & evening ' want blijere dingen te doen. ( De afgelopen weken waren saai en langdradig en saai en langdradig en saai. Gewoon heel heel saai. En langdradig. )

Toch lees ik nog wel de kranten en dan kom je dit dus tegen: http://www.telegraaf.nl/tv/prive/overig/27821726/__Breekpunt_voor_boer_Olke__.html

Tja, Olke vraagt advies aan zijn ouders.

Hoe oud ben je Olke? Ik meende ergens begin 50?  En dan kun je nog niet zelfstandig je keus maken? Nee, dan zijn papsie en mamsie je back- up.  Het is dat ik momenteel mijn pootje niet kan gebruiken maar ik zou jou Olke,  met  alle liefde een schop onder je kont verkopen! Knijp je handen dicht Olke, met een frommes dat bjusterbaarlik goed foar dyn beeste is! Want als het goed gaat met de beesten gaat het ook goed met de boer! ( wijze raad van collega Riks )
Vergeet dat ze sla eet in plaats van een stukje lijk, dat is bijzaak! Per slot dwingt ze jou ook niet om jouw chickensandwich te laten staan! Ieder mens heeft recht op eigen keuzes en dat is de háre. Respecteer dat, gooi die plaat voor je kop weg.  

Maar als je naar de bijzaken kijkt in plaats naar de hoofdzaken ,dan loop je de kans dat je je hoofd verliest  Olke, en niet alleen dat.  Dan verlies je méér dan een hamburger.  Dan verlies je meer dan een barbecue-steak. Dan verlies je het aller – aller -  allerbelangrijkste stukje vlees. 
Dan verlies je je hart. En dat van háár.

Maarnee:  de ouders hebben het woord en hoe: Het is niet alleen advies het is een
o n g e s c h r e v e n wet in Dad Jelle’s own Country: Wij Eten Alles. En met alles bedoelt hij dan ook werkelijk ALLES!  -  Ik mag hopen dat hij daarmee niet bedoeld dat hij persoonlijk de dames wel even wil afkluiven  bij gebleken ongeschiktheid  -.

Opperhoofd van de familie, ofwel hierna te noemen Terror Dad geeft onomwonden zijn mening, ik citeer: ‘Als ik eerlijk ben past dat ( Dat!  Wie bedoelt hij nu, Harriët? ) niet in onze familie’.

Okeeeee, steek die maar in je zak! Nog een leuke er achterna:

‘Dan moet ( MOET ) ze ( ZE! Niet hunzelf natuurlijk )  V E R A N D E RE N’ . 

Ja hoor…. Gooi  je mening maar overboord als je intreedt in de familie want bij de familie  heb je gewoon geen eigen mening, je doet  - en eet - wat het opperhoofd zegt.

Olke probeert nog even tussenbeide te komen met een zwak  ‘ Neeee ‘ wat immediately wordt opgevolgd door zijn braaf ‘, Oké  ‘, en  krijgt dan  -  alsnog -   gewoon de deksel van de vleespan op zijn neus want als Terror Dad zegt dat ‘ Alles wordt gegeten ‘, dan bedoelt Dad ook álles.  Basta! Geen discussie mogelijk. Sa is it en net oars!

Moeders probeert nog wat te plussen en te minnen maar duidt uiteindelijk evenzogoed sneaky-stiekum nog wel op 'dat andere ' wat mooi meegenomen zou zijn... en dan bedoelt ze dus het vlees eten.
Maar of dát nog werkelijk zoden aan de dijk gaat zetten??
Ik vrees het ergste.  Want:  nergens een dijk te bekennen in  Lonesome Texas….

Boer zoekt.... Aflevering 1 / 2016

Het is zegge en schrijve achtentwintig augustus tweeduizendenzestien. De aftrap is begonnen.
Boer zoekt Vrouw International is ruling the Dutch Television coming winter.
Voor al diegenen die het gemist hebben, kijk naar uitzending gemist of lees onderstaand verslag.
Dan heeft u morgenochtend weer koffiepraat op kantoor,  school of ... in de stal.

Komtie:


OOOooooo gottegottegot.... boer Olleke ( Bolleke Buik ) heeft 1400 koeien.
Ja , hij kan aan de melk zien of de koe ziek is... (ja als er stropjes in zitten is het niet goed hè ) .
Maar met de auto ( 4 x 4 ) door je stal heen rijden vind ik persoonlijk wel een beetje decadent , heer Ollie! Er zullen vast wel Gooise Babes zijn die dat heel jottem vinden, want dan hoef je niet met je laarzen door de stal, scheelt weer vieze voeten. ( Of zoals hij het zelf zei: ik kan niet alles belopen...) Heer Ollie heeft wel een leuke kop, dat dan weer wel.
En dan: 15 medewerkers. Dat betekent heel veel koffie zetten....
En pa en ma wonen op een paar km afstand....
Had ik niet elders iets geschreven over dat het zo heeeeeeeeeeeeeerlijk zou zijn GEEN schoonouders in de buurt te hebben??? ( Ging er van uit dat de boeren geëmigreerd zouden zijn, níet dat het héle huishoudpakket meeging...  ) En nu dit. Mijn droom valt in duigen.
Maar goed dat ik 2 flessen rood heb staan... doe er nog maar eentje voor de schrik.
Briefpapier blijft - zoals ik al eerder schreef - in de kast.

Boer Herman - in la douce France - : Leuke knul, iets minder koeien ( gelukkig ) . En leuk: hij blaast een vrolijk deuntje. Een boer waar muziek in zit, ware het niet dat hij voor mij te jong is. Never mind. Deze krijgt heul veul (muziek)nootjes te kraken. Wedden? Ach, en hij is nog zo puur en onbevangen. Wat een heerlijk jong.

Zambia: Lekker zonnig en heeeeeeeeeeeeeeeee....ik zie water. Geen zee maar een meer. Nog meer meer.

En dan vis. Voor een Zilte Deerne is vis heel belangrijk. Maar kweekvis is nou net niet echt bepaald mijn ding. Marc wel. Marc is een lekker ding. ( Uhum ) Zijn huisje aan het water zal veel hoge ogen scoren. En verhip, er staat hagelslag in zijn kastje. Kijk, daar word ik wel weer blij van. Van die big smile trouwens ook, maarja, net iets te jong. Ik schat een jaar of ... ietsje...
Nog een pluspunt: hij schijnt goed te kunnen koken...ooooooooooo dat worden zeker 500 brieven .Herstel; dat worden 1000 brieven.

En dan.... Canada.... aaaaaaaaaah een Drent. Dat voelt al meteen vertrouwd, dat kletst ook wel makkelijk want dat versta ik wel. ( Mien Moo kwam oet Drenthe )
Hij is wel een beetje geflipt: bij de thee krijg je een hamburger en een ei. Arme Von. Gelukkig is ze al getrouwd.
Maar goed, pries de dag niet veur t aobend is.
Je fanmail krijg je in Caaaaaaaaaaaaaaaanada via de Appie Happie ( maar dan anders ) en in de supermarkt mag je in je ouwe broek zomaar naar binnen lopen. Goh... das mooi. Dat mag ik op mijn zandplaat ook. Dus kijk an, er zijn meer fijne plekken op de wereld.
Ik zie een redelijk normale melkput, wel een beetje groot , maar alla het is Caaaaaaaaaaaaanada hè.
De Drent heeft nog wel een fijne wens: een paar kinders erbij zou wel gezellig zijn want 'Twee is maar een beetje kaal hè?? ".... oops... mijn eierstokken zijn de rammelfase al voorbij. Zijn twee honden ook goed? Die zijn al geleverd, en neem ik zo mee in mijn rugzak. Onee, ik zou niet schrijven dit keer.
De kerkgemeenschap is erg belangrijk voor um, ja dat snap ik wel ( voor mij ook ) . Zeker als je daar alleen zit. En dat zijn broertje is verongelukt.. das heul heul erg. Wat mooi dat je dan zo'n gemeenschap om je heen hebt ( en t geloof dat het hier niet ophoudt ) Krijg wel kippenvel van zijn verhaal. Deze krijgt ook veel reacties. Komp wel goed mien jong.

David gaat Roemenië opnieuw resetten. Met vleesvarkens. Elke stal is 120 meter lang. En er komen heel veel varkens in. Heel veel. Heel, heel heel, heel veel. Er staan wel 13 van die stallen. Het wordt - vrees ik - dan een soort varkensfabriek. Ik geloof dat ik nu ineens afhaak. O, wacht, Yvon moet nog door de bush bush. Op naar de kraamstallen.
Dat wordt zijn meeste(r) -werk...
Ga er maar aan staan... in Roemenië nog wel.
Wie durft??? ( ik sla even over. )

Bonkende harten en klotsende oksels #BZV2016.1

..........Het begint weer, en wel vanavond.
Half Nederland, en dan vooral het vrouwlijk gedeelte, zal aan de buis gekluisterd zitten.
Met bonkende harten, klotsende oksels, en zwijmelende ogen.  Hunkerend naar DE MAN op wie ze gaan schrijven.  En in het achterhoofd de  'minutes of fame on tv ' als ze door de voorrondes komen. Want laten we wel wezen: dat lonkt ook.

Waar heb ik het over?
Over BOER ZOEKT VROUW natuurlijk.

Afgelopen week was er al behoorlijk wat tamtam want er was zowaar een heuse EXCLUSIEVE PREMIÈRE... Bij de KRO.NCRV hadden ze wat reclame nodig nodig en dus bedachten ze een Première.  Kijk, zulks werkt als stroop op vliegen. Een honderdtal hitsige dames die niet langer konden wachten dan tot vandaag, namen een dag vrij, spijbelden van school en / of  zegden gemaakte afspraken af en namen opgedirkt en al, - want de pers zou er bij zijn, en je wilt toch goed met je snoet in beeld ,   de trein naar  het Wilde Westen. Ooh, nee het WILDE Midden!! Medialand!!  Konden ze voorfilmpjes zien van de hunks boeren.  Meteen zwijmelen bij die geweldige, fantastische, stoere....  en dromen over een toekomst in Verweggistan. Moest  gelijk denken aan het liedje....van Toontje Lager > klik hier 

Ik had er niet graag tussen gezeten, ik word namelijk altijd erg onwel van to much parfum vermengd met zweet en andere lichaamssappen die daar ongetwijfeld rondsiepelden. ( Sorry, ik ben nogal visueel ingesteld )
  'BOER ZOEK VROUW... THE HUNT ' leek het wel. Dit keer zijn  de vrouwen de jagers en de boeren de prooi, al doet het programma andersom denken. ( We laten die boeren gewoon in de waan , een man  moet je niet te veel verstoren in zijn denkbeeld over zichzelf ;) )

Vanavond dus   'En Masse ' de aftrap.
Dat belooft wat. Want ' ons Von ' gaat weer in- ter- na- tio- naal.
Deernes, famkes,  juffrouwen en wichies, meisjes, babes, dames, mokkels en ouwe vrijsters... hun bloed zal vanavond sneller stromen...
Dat van mij ook: twee flessen rood staan klaar om op elke boer te proosten. Dat ze maar veel brieven mogen krijgen, die hunkerende hunks in Zambia, Roemenië, Frankrijk, Canada en last but not least Texas.

Eén ding is wel slim bekeken van het gros wat dit keer gaat reageren op bijvoorbeeld boer Ollekebolleke Knol in Winssboro : je hebt de boer helemaal voor jezelf.
Niks geen gedoe met schoonouders, want die zitten als het goed is gewoon in Nederland. Hoe mooi kan je leven zijn ?? ( Denk ík dan  ) 

Ik kan al niet wachten tot het zover is. Nog ruim vier uur te gaan.  Ik neem maar vast een glaasje rood   - op de liefde. 

Vogelen

Op mijn zandplaat valt momenteel veel te beleven... er is een feestje gaande wat 10 dagen duurt.
Een léuk feestje, want het is al 35 jaar op herhaling.
Op zo'n feestje valt er heel wat uit te vogelen: wat is waar, wanneer is wat en ook waar is wat?
Al die feestgangers zijn eigenlijk dus een soort vogels. Trekvogels wel te verstaan. Want zelden blijven ze lang op één plek.  Heel het zilte land wordt hier onderzocht, bekeken en besnaveld.


Je hebt de nieuwe generatie Oerolhippies ( weinig ) te herkennen aan overdadige rasta haren, veel kleurige 'zweetshirts ' , een hoop idealisme in de uiting van peacetekens, en ze drinken voornamelijk karnemelk. Paradijs vogels.

Je hebt Oerolyuppies ( veel meer ) te herkennen aan immer een glas GROENE thee voor hun neus, duuuure merkkleding, hoge hakken op het strand en voor de heren de pantoffelschoenen. Hip met een  ' snelle look '  dus.
Dus wél een elektrische fiets want alles moet snelsnel...nietsmissen.  Duh.
Het enige wat eigenlijk snel aan ze is, is hun gebrabbel: dat is gebabbel met een stadse RRRRR. Rrrete irrrrritant.  Vrrrreemde vogels want amper te verstaan.


En je hebt OerolJIPPIES ( heul veul ) : de 65-75 plussers ( hippies van 35 jaar geleden ) ook wel te herkennen aan hun bloemkoolkapsel: Wit.Grijs.Of een combinatie van wit en grijs. Al dan niet met permanentje... én ja: ook een elektrische fiets. want ja... ze willen nog zo graag  (hip en ) snel zijn.
Bijna vleugellam maar toch: Dappere Dodo's.

Wat het thema wordt van Oerol 2017? Ik denk  'Vogelen.'

Vogelen of Oerolact?

Puffen

Kate ( van William, weetjewel) is niet de enige die vandaag puft.
Pfffffffffffffffffffffffff, pff pff pfffffffffffffffffffff. Ik doe mee.

Ménsen,  wat is het warm.

?

Bent u een twijfelaar?

a) Misschien
b) Wie weet
c) Soms wel, soms niet

P(e)rik (k)el (en)

Woensdagavond laat, een uurtje of half elf...

Het ene moment zit ik nog gezellig aan de telefoon, het andere moment zit ik tegen het plafond aan. Van de schrik. Uit het niets een gekerm en gepiep van Bopseflopsie .Geen idee wat er gaande is, maar dat er pijn en paniek is, is duidelijk. Ik breek het gesprek abrupt af en vlieg naar Boby.
Met wankele pootjes, een kromme rug en een opgezette buik zoekt hij wanhopig zijn draai op de bank, vindt deze niet, valt er vervolgens af met grote schrik-ogen en een hijgend bekje. Dit is foute boel.
Kromme rug en opgezette buik, er moet dus kennelijk ergens een enorme pijnprikkel zijn, dorsaal of in zijn abdomen. Maar wat? Ik besluit de dierenarts te bellen. Gelukkig kan ik meteen komen,  alleen moet ik eerst nog een auto met chauffeur zien te regelen. Knollekes nog an toe, dan mis ik mijn karretje toch hoor!! Gelukkig is de eerste die ik bel meteen paraat om te komen, ik loop alvast naar buiten met Boby op mijn armen. Binnen 5 minuten staat er een ronkende auto voor mijn deur.  Boby spartelt heftig tegen en uit angst en pijn trapt hij met zijn scherpe nagels diepe bloederige krassen in mijn benen. Maar op dat moment voel ik niks. Adrenaline genoeg om het te laten gaan.
In no-time zijn we bij de dierenarts. Boby komt op de onderzoekstafel en wordt van alle kanten beklopt en bekeken, temperatuur is goed, dus geen ontsteking of koorts.
Zijn hartje is niet helemaal oké, de dierenarts constateert een achteruitgang  en een zwaardere ruis.
Op het moment dat  zijn rug wordt onderzocht kermt hij het weer uit. Dan komt gelukkig de aap uit de mouw: een zenuwbeknelling.  Na een injectie met vloeibare pijnstiller is na 1 minuut het gekerm weg. Boby schuift plat op zijn buik onderuit en valt in de rust. De pijnstiller doet zijn werk dus naar behoren.
Met het advies om hem de komende dagen aan de pijnstiller te houden en hem in de rust te houden gaan we een half uur later weer naar huis.

Thuis gekomen loopt hij meteen naar de bank, ik til hem er op en binnen 5 minuten ligt hij heerlijk te ronken.

Vrouwtje doet daar wat langer over.  Met óm het uur er uit om te kijken of alles oké is met de lieve kleine keutel, verdwijnt de nacht ongezien.

Om tien voor zes in de ochtend een sms-je. 'Hoe het met de hond gaat? ' , vraagt een lieve vriend.
'n Beetje appeltje-gaar kijk ik naar buiten en zie dat sneeuwvlokjes de zwarte wereld van een wit dekentje voorziet.
Klaar voor een dagje milieujutten ben ik niet echt, en zeker niet om 4 uur lang door een soort sneeuwwoestijn te banjeren. Maar eerst maar op fietse, 8 km door een donkere nacht met stevige koude wind naar West. Dan vervolgens ( met stevige koude oostenwind )  weer 8 km terug naar Formerum aan Zee, met het enige verschil : 37 kompanen.
Voor de leuk en/of romantiek worden we onderweg voor een tweede keer verrast met een sneeuw- en hagelbui. Merry Christmas!
Op 't strand krijg ik na een uurtje de man met de hamer op bezoek.  Drie dagen milieujutten , sjouwen met zakken, marathons fietsen ofwel het  'heen en weer' krijgen én korte nachtjes vragen hun tol.
Gelukkig is er meneer Cor van Rijkswaterstaat, bij hem kan ik efkes een uurtje in een warme auto zitten.
En kunnen mijn voeten en handen ontdooien.

Na morgen ben ik voorlopig uitgejut.
En 'n romantische strandwandeling Valentijn of niet  zit er wat mij betreft voorlopig even niet in. Sterker:
Ik denk dat ik de komende weken een winterslaap ga houden.

Luchtjes

Een rustige zondag.
Beetje wind, beetje regen,  beetje van alles wat, je wordt er enorm slûch van, je kent dat wel.
Uit verveling bedacht ik een nieuw receptje voor mijn avond-soepje. In de diepvries had ik nog een doosje met bloemkool gevonden maar die was een beetje smots gevroren (en ) dus niet geschikt voor haute cuisine. Maar met wat creativiteit kon het nog wel wat worden, daar zou ik in een handomdraai nog wel een smakelijk hapje van kunnen maken.
Aldus geschiedde.
Water in de pan, soepbeentje erbij, wat groene kruiden en een (jawel , natuurlijk! ) rode peper én het bakje met bloemkoolsmots. Het begon al snel heerlijk te ruiken in huize Salty.

Op het moment dat het ophield te regenen besloot ik met de honden naar buiten te gaan voor een lekkere frisse neus in het bos. Hup, de Meindles aan, jas aan, en gaan. Hondjes mee, vrouwtje mee, allee!
Het rook fantastisch, die natte modder, dooie blaadjes en dat vleugje zilte zeewind. Longen volgepompt en hersenspinsels weg laten blazen. Fijn. Echt fijn.
Na een uurtje of wat weer richting huis, al zingend en huppelend als een kleine deerne zo blij. Hondjes huppelden  draafden vrolijk mee, want richting huis betekent na een uurtje of wat: iets lekkers in de bek.
Toen we thuis waren gekomen ging ik eerst nog even de kippen voeren, want met schemer liggen ze al vroeg in de veren.
Boby en Scooby stonden al kwispelend bij de deur te wachten op hun lekkers. Ik had nog niet goed en wel de deur open of rrroetsch.... richting de kamer waar de snoepdoos met Frolic staat. Enigszins een beetje rozig plofte ik op de bank, gaf de honden hun hapje en schopte lui de Meindles uit.
Tijd voor een koffie!  Ja,  dacht ik.
Toen ik richting de kookkeuken liep rook ik ineens iets aparts... Neej, geen boslucht, verse modder of zilte zeelucht....
Bij de deur zag ik iets omhoog kringelen.... beetje mist leek het wel, alleen stonk het enorm...
Met alle moed in de schoenen gooide ik de keukendeur open en een vreselijke zwarte walm kwam me tegemoet... Dat was einde bloemkoolsoep.  Pannetje zwart, soepbeentje verkoold.De rest was al niet meer traceerbaar.
Gauw de pan naar buiten gegooid en de afzuigkap op vol aangezet, deuren wagenwijd open gegooid en als een gierende keukenmeid met een bus wc-spray de stank weg spuiten.  Maar daar begon het alleen nog maar harder van te stinken.  

Moraal van dit verhaal: kijk uit met slûche zondagen!
 

Update: De deuren staan nu ( na anderhalf uur ) nog open.

Update 2: Heb een half uur onder de douche gestaan om mijn poriën te vullen met Dove, Kneipp en Nivea ....  Mijn neus komt weer een beetje tot rust.
 

Hobby

Nog even en dan gaat de beer weer los. Beter gezegd; beren.
Ik heb het over de beren m/v die voor de lol/uitdaging/conditie-bewijs/weddenschap/goede-doel over 48 uur over deez' zandplaat gaan rennen/hardlopen/huppelen/afzien.

Afzien gaat het worden. Schat ik zo in. In elk geval voor een groot gedeelte. De temperatuur zal ergens tussen de 4 en 9 graden zweven. Aan dijk- en zeekant vooral niet meer dan 4. Hooguit.
Kijk, met een graad of 10, 11,12  is het lekker lopen, niet te warm en niet te koud. Maar er spelen nog twee andere factoren mee. Wind en Nattigheid. Waaien doet het hier sowieso al én er is een behoorlijke regenkans. En dan is het niet alleen rennen/huppelen/afzien over een (opgebroken) asfaltweg , fietspad of schelpenpad.  U mag ook nog 5 kilometer over mul strandzand.
Waar de voorgangers hun hoeven al in hebben gezet.

Verwachting

vrijdag 02 tot en met donderdag 08 november 2012

Vandaag en morgen: Buien, mogelijk met onweer en hagel
Het is half tot zwaar bewolkt met vooral in de kuststreken enkele buien, sommige met onweer en korrelhagel. Ook is er bij deze buien kans op windstoten. De zuidwestenwind blijft matig, kracht 3 tot 4 en aan de kust en op het IJsselmeer vrij krachtig tot krachtig 5 á 6 Bft.Overdag is er vrij veel bewolking en valt er af en toe regen of een bui, toch zijn er ook droge momenten. Ook dan valt de meeste neerslag in het zuidoosten, terwijl langs de kust kans is op een enkele (onweers)bui, mogelijk met korrelhagel. De middagtemperatuur ligt rond 9 graden. De zuidwestelijke wind blijft stevig doorwaaien met landinwaarts matig tot vrij krachtig, 4 tot 5 Bft en aan de kust en boven het IJsselmeer krachtig tot hard, kracht 6 of 7. (Bron: KNMI)

Vooruitzichten

Vrij veel bewolking en af en toe een bui, maar dinsdag overwegend droog. Middagtemperaturen rond de 9 graden.

	Za	Zo	Ma	Di	Wo	Do
Zonneschijn (%)	30	40	20	30	20	10
Neerslagkans (%)	80	70	70	40	60	90
Neerslaghoeveelheid (mm)	1/3	1/5	1/2	0/1	0/3	2/4
Minimumtemperatuur (°C)	6	3/4	4/5	2/4	1/4	6/8
Middagtemperatuur (°C)	9	8/9	9/10	8/9	8/10	9/10
Windrichting	ZW	Z	ZW	N	ZW	W
Windkracht (bft)	5	4	4	3	4	4

Uitgifte: 02/11/2012 21.37 uur LTBron:KNMI


Niet alleen de buitentemperatuur speelt een rol, maar ook de 'gevoelstemperatuur'. Deze wordt vooral bepaald door de windsnelheid, in vaktaal de wind-chill factor genoemd. Een lage buitentemperatuur, wind en winddoorlatende kledij kunnen het lichaam zo sterk afkoelen dat de geproduceerde warmte tijdens sport onvoldoende is. Dan komt er iets om de hoek kijken wat hypothermie heet,Google dat maar eens op,  En dat is niet echt gezellig om mee te maken.
 Gelukkig zijn de meeste mensen wel wat gewend en gebruiken ze hun verstand maar je hebt er altijd sukkels tussen lopen die met een hippe outfit ( niet de meest geschikte vaak ) óf een flinke overschatting van ' hun kunnen ',  wel de eindstreep denken te halen. Na een paar jaar als ehbo-er  bij de berenloop heb ik het één en ander wel voorbij zien  kotsen komen. Anyway, ieder zijn hobby.

Maargoed, we gaan het zien!! En misschien zie ik wel teveel apen en beren op de weg. Krijgt die 40% kans op zonneschijn de overhand. ( I do hope so ! )

Nog twee nachtjes slapen. Nog even de tijd om díe apen en beren 't bos in te sturen ;)
En anders hebben we de bezemwagen nog.

Houdbaar

Geen idee hoe 't komt maar de dagen ... ze vlieden heen. Je kunt ze niet houden hoe graag je ook zou willen.
Zou het komen omdat de blaadjes vallen, de zon eerder haar bed opzoekt of dat ik gewoon ouder word? Ja, dat laatste ook.
Of beter gezegd: vooral.
Inmiddels ligt er een pincet binnen handbereik, of het nu op mijn wastafel is, of in mijn handtas.
Een spiegeltje trouwens ook. Het is echt nodig. Volgens mijzelf dan.
Want waar ik dacht dat ik er altijd wel mee onderuit zou komen, moet ik helaas toegeven dat óók ik er aan moet geloven.
Grijze haren.
En ja, ik hoor u al roepen,' Dan verf je toch?', maar neen. Dát alléén is niet afdoende.
Dat dóe ik al.
Maar die stiekumerds piepen er stilletjes doorheen, nog vóórdat de houdbaarheidsdatum van mijn geverfde lokken is overschreden. Heel flauw.
Dus begin ik een soort Don Quichot manoeuvre. Incluis stalen ros pincet.
Het helpt. For the time being.
En daarmee is ook alles gezegd.
Ik zal er aan moeten geloven dat mijn goddelijk lichaam een zekere houdbaarheidsdatum heeft. Eéntje die sneller afloopt dat ik mezelf had toebedacht.
Met mijn achtendertig'plus'  jaar sta ik op de wissel van jeugdig naar 'doorleefd'...
Gelukkig kun je dat laatste heel ruim meten.  Ongeveer tot aan je honderdste toe.
Gelukkig maar. Want dan heb ik nog ruim de tijd om er aan te wennen dat 'doorleefd ' , net als goede whiskey, best te pruimen is.  Zoniet smaakvoller is. Krachtiger om zo te zeggen.
Je moet er alleen een leuk etiket op plakken. Bij voorkeur eentje met een lange houdbaarheidsdatum.
Dan ga je gewoon lekker lang mee. Grijs of niet.

Ammehoela!

Diamonds are a girl best friend? Ammehoela!!

"Er worden miljoenen verdiend aan diamanten. Het is meest luxueuze steentje ter wereld, het staat bij ons symbool voor ultiem geluk. En aan de andere kant van de wereld worden ze gedolven door doodongelukkige kinderen... "#Sander de Kramer #Diamantkinderen van Sierra Leone

Dus heren: voor moederdag graag wat anders!

Mag het? ( wat kosten )

 'Romantiek is wel leuk maar het moet wel betaalbaar blijven # klik  ', aldus Herman Finkers.
Daar ga je dan als Brigitte Kaandorp vrouw. 
Hoeveel heeft u over de romantiek? Mag het wat kosten of houdt het op bij een zakje waxinelichtjes, een doosje kaasstengels en flesje huiswijn van de plaatselijke buurtsuper , of neemt u uw geliefde mee naar een romantisch oord ( op zijn minst een chateau in de Ardennen of ' A room with a view ' in Lovable London, of de Cupido-Camera in Italy , maar géén  'VanderValk' !)

Haalt u wekelijks een bosje verse rode rozen, worden de voeten gekust op zijns/haren wegen, schrijft u nog échte (liefdes-)brieven despite de verhoging van PTT/TNT/PostNL naar astronomische bedragen, oftewel: mag de tralala wat kosten?
Of is de romantiek heden ten dage te overbodig/ duur/ ouderwets/vulmaarin ?

Vertel!

Oja...

Niet dat ik nieuwsgierig ben, maar ik wil wel graag veel weten.
Waar ik nou enorm naar nieuwsgierig ben, is wat jíj altijd in huis hebt.
Bij mij zijn dat hondenbrokken.

Het is wel eens voorgekomen dat mijn visite haar/zijn billen moest afvegen met zakdoekjes of een stuk keukenpapier.... Gelukkig nog nét niet met een nat washandje.
Offeuh..  dat mijn visite de koffie bitter moest drinken omdat de suikerpot leeg was  ( gebruik zelf nl geen suiker ), de koek op was ( ben zelf dikke vreetzak ), of ergerder: de koffie op was.
Tja. Ze kwamen dan écht bij mij op de koffie....  $
Offeuh.... dat ik zelf 'n heul romantische avond wilde hebben maar dat ik/hij/wij de kaarsjes er dan maar bij moest verzinnen. Tja. My middle name is Kootje-Chaootje.  Ik vergeet nog wel es wat.

Vroegâ had ik met enige regelmaat een lease-mem die mij wat op de rit hield.  Of twee pleegpuubs die heul goed waren in het onthouden van wat  'best wel' noodzakelijk was. ( Vooral chips, geloof ik. )
Maar in de nieuwe tijd ( lees: single, zonder kinderen met 2 honden ) moet ik 't alleen doen en Lobbes 1 en Lobbesje 2 zijn niet zulke goede boodschappenbriefjesschrijvers ( mooi woord voor wordfeud )
Het zal wel in mijn genen zitten , ik kan mijzelf daarin niet zo goed veranderen.
Iemand een oplossing?

Inspiratie

De nacht is meestal de tijd van inspiratie... dus zojuist mijn woonkamer 'verbouwd'. Ziet er al aardig 'kiwi-style 'uit.. vooral veel loopruimte nu, nu er 1 tafel is uitgegooid. De oude Spaanse gitaar staat nu wederom te pronken naast de bruine tafel. Heeft de alt-fluit als compaan. Zithoek is eethoek geworden en vice versa. Ondertussen gaat er een zak 'ringlings' leeg ( verbouwen kost energie ) en gaat de fles 'Paradise' ook naar dorstige oorden. Lees : raakt leeg. Heb onder het verschuiven van stoelen en banken wel een 'to-do' lijstje gemaakt. Voor morgen staat er eea op de planning. Eerst natuurlijk een Paasmeditatie, en daarna een bos-& strandwandeling met de honden , aangevuld met een Caffe-Latte- stop bij Alexander, een middagje met Bach en Rostropovich ( Cello suites ) en als afsluitertje een cabbage-dish @home. Tenzij ik bij die leuke gozert word uitgenodigd. Dan wordt het afsluitertje een ander 'olifantje-met-slurf' verhaal. ( Maar om het zekere voor het onzekere te nemen staat de ovenschotel al klaar )

Maar voordat al deez' heugelijke dingen te doen staan, pluis ik James Turner nog even uit met een laatste slok Paradis. Voor straks en nu: mooie dromen allemaal

Einde van een tijdperk

Zo! Einde aan een tijdperk van kauwgum. 

Met 3 verschillende afvalstoffen ( gekleurd karton, plastic en aluminium ) ben ik er klaar mee # 1-vrouwsactie tegen sportlife.

The long taste slaat mijns inziens vooral op de lange / loooong nasmaak van slecht verteerbaar verpakkingsmateriaal.

 

Onzin

Soms gebeurt het plotseling en soms zie je het aankomen. Al lang, lang van te voren.
Dat laatste já, dat was zo bij mij.
De lust, de energie, de passie ontbrak mij om te gaan bloggen zoals in vroeger tijden. Toen kon ik bij wijze van spreken niet wachten om het ene na het andere stuk uit mijn duim te zuigen, te bedenken, uit te broeden of wat dies meer zij.

Het sloop er in terwijl ik toekeek, het sijpelde dagelijks litertje bij litertje naar binnen: de on-zin.
Niet de blabla, maar de 'totaal-geen-zin-hebbende-een-ander-te-vermaken'.
'En nu?' hoor ik u denken.
Wel beste lezer, het is zoals het is.  Het schrijven hang ik niet aan de wilgen maar ik gooi de letters terug in zee. Mogen ze weer Salty worden, weer een 'bite' krijgen, weer 'hartig' gaan smaken.
Want ik weet zelf ook wel dat de krabbels de laatste maanden vaak zoutloos zoniet smakeloos waren. En het hart(ige) was soms ver te zoeken. Zoniet geheel afwezig.
But I don't blame myself. Daar schiet ook niemand wat mee op trouwens, met dat blamen.
Ik beloof geen beterschap maar wel verandering. Hoe? Dat laat ik graag over aan de elementen.
Wind en water zijn altijd nog de beste verfrissers 'ever' geweest.