Afterparty met Guy en consorten... wat een feestje!!

http://www.lightninguy.com/

Moe

"Als je moe bent moet je zorgen dat je pa wordt "... dat zeiden ze vroeger wel eens .
Sommige oudbollige lieden zeggen het ook nog wel anno 2011....( ik noem geen namen. )
Nu mag u best weten dat ik een beetje moe ben. Eigenlijk ben ik niet een beetje moe maar een heleboel beetjes moe. Hondsmoe.
Daar helpt geen piemel an. ( Voor alle duidelijkheid: ik word geen pa )

Voor wie mijn laatste letters hebben gelezen zal het opgevallen zijn dat er meer plaatjes kwamen dan letters.
Heeft niets van doen met vallende blaadjes, voordat u een - voorbarige - conclusie zou (kunnen) trekken.
Neen.
Mijn accu is leeg op een paar druppeltjes na.
Tijd dus voor een tankbeurt.
Vandaag was de eerste tankbeurt, en wel in Amsterdam.
Ik zal iets specifieker zijn: Carré.
Om maar gewoon duidelijk te zijn: Salty was van haar (heilig ) eilandje weggezwommen, en nam een muzikale duik in een opera. Niet zomaar één, neen, één hele speciale opera.
Eén in Salty haar moerstaal.
De Drentse Bluesopera.
Jawel. En die was heul moai. Machtig moai!  ( En niet allenig Bennie hoewel: moaie keerl met een gouwe strot.)
Joe moet maar eens koekelen en dan zie'j t vanzelfs.

In ieder geval is de accu weer iets aangevuld, genoeg om een matig klein blogje als dit te fabriceren.
Voor het overig: Er is werk in uitvoering maar:
even
geduld
a u b
Ik ben nog niet uitgemoed... 't Is maar dat u het weet.

Voor alle fans

Oké dan: na al dat gemiauw om een foto... komtie:

Voor alle fans

( Dit is de meest recente, ongeveer 20 jaar geleden.  Sindsdien is de camera zoek)

Doos

Je houdt er van of je houdt er niet van.
Ik houd er wel van. Waar ik het over heb?
The Blues.
Momenteel al helemaal... ik blues wat af.

Ik zwelg me te pletter in weemoed. Bij elke doos die ik inpak.
Weggooien kan ik moeilijk. Aan elk iets kleeft wel een herinnering.
De dozen raken voller en voller.
De kliko blijft zo goed als leeg...
Zó heb ik natuurlijk nooit genoeg aan 150 dozen...
Zucht.
Ik kan niet alles meenemen naar mijn nieuwe moedereiland.
En opruimen heet niet voor niets opruimen met de nadruk op ruimen...
Zucht.
Van opruimen houd ik dus eigenlijk niet, het liefst wil ik alles bewaren. Herkenbaar?
Zal het aan de leeftijd liggen?
Dat, als je eenmaal 40 bent, je de dingen graag om je heen wilt hóuden?
Misschien had ik toch een Museum-Madammeke moeten worden, een Archivaris- Anita, een Docu-Doos.

Eén ding gaat sowieso mee. In z'n geheel.
Mijn cd-collectie.
Waar zou ik zijn zonder muziek?

Ik weemoed nog maar even door met   Luther Allison , Eddy Boyd, en  (onlangs gezien in "De Rustende")  King Mo ....