Had ik nou een visioen tijdens de afgelopen verkiezingen??
Oprah Winfrey overweegt presidentschap KLIK hier op
Zie mijn eerdere blog van afgelopen jaar: http://saltyletters.blogspot.nl/2016/11/geloei.html
Posts tonen met het label Politiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Politiek. Alle posts tonen
woensdag
dinsdag
Voor alles een Dag
Er is voor alles een dag, moederdag, vaderdag, dierendag, verjaardag, gehaktballendag, rokjesdag en sinds kort ook Zwerfiedag.
Ja. Ik had er ook nog nooit van gehoord, maar het is me vandaag aan komen waaien. Met de WereldWijdeWind.
Zwerfiedag. En dat is overmorgen al. Twintig Maart. Eén dag voor de lente.
Het houdt in dat je overmorgen overal mensjes tegenkomt die een stukje rommel van straat opruimen. Of uit de sloot. Misschien van het schoolplein. Of het gangpad van de trein.
Ik vind het wel een mooi idee.
Tijdens de gemeenteverkiezingen zien we dan Samson, Rutte, Pechthold, Wilders en kornuiten allemaal een stukje troep opruimen. Want ik neem aan dat zij vanwege inside-info allang op de hoogte zijn van Zwerviedag. En dus hun beste beentje, in dit geval handje, voorzetten.Dus mórgen al. Per slot kun je er goodwill mee kweken en het staat ook best ludiek: Rommelmakers die nu eens letterlijk aan de gang gaan met opruimen. Wie weet vangen ze dan nog een stemmetje extra voor hun partij in de plaatselijke bieb. Je weet maar nooit hoe een balletje rolt. Als 'tie maar niet op straat blijft liggen dan, want dat staat dan weer niet zo netjes.
Overmorgen is het #Zwerfie dag! Duizenden mensen rapen dan 1 stuk zwerfvuil op, en verminderen zo de plastic soep.
Je kan het ook meenemen naar de plaatselijke kapper...
Zie ook: Kijk wat er gebeurt als...
Ja. Ik had er ook nog nooit van gehoord, maar het is me vandaag aan komen waaien. Met de WereldWijdeWind.
Zwerfiedag. En dat is overmorgen al. Twintig Maart. Eén dag voor de lente.
Het houdt in dat je overmorgen overal mensjes tegenkomt die een stukje rommel van straat opruimen. Of uit de sloot. Misschien van het schoolplein. Of het gangpad van de trein.
Ik vind het wel een mooi idee.
Tijdens de gemeenteverkiezingen zien we dan Samson, Rutte, Pechthold, Wilders en kornuiten allemaal een stukje troep opruimen. Want ik neem aan dat zij vanwege inside-info allang op de hoogte zijn van Zwerviedag. En dus hun beste beentje, in dit geval handje, voorzetten.Dus mórgen al. Per slot kun je er goodwill mee kweken en het staat ook best ludiek: Rommelmakers die nu eens letterlijk aan de gang gaan met opruimen. Wie weet vangen ze dan nog een stemmetje extra voor hun partij in de plaatselijke bieb. Je weet maar nooit hoe een balletje rolt. Als 'tie maar niet op straat blijft liggen dan, want dat staat dan weer niet zo netjes.
Overmorgen is het #Zwerfie dag! Duizenden mensen rapen dan 1 stuk zwerfvuil op, en verminderen zo de plastic soep.
Je kan het ook meenemen naar de plaatselijke kapper...
Zie ook: Kijk wat er gebeurt als...
vrijdag
De zon achter de wolken...
Als de ramp maar groot genoeg is, gaat Nederland zich er mee bemoeien.
Tenminste: lijkt.
Zoals nu in het land van de rijzende zon.
In het land van de lange witte wolk waar onlangs ook een giga ramp gebeurde, was er géén één Nederlandse minister die acuut, ter plekke, terstond en meteen aanbood om hulp of geld te bieden.
Is 20.000 km verderop misschien nét íets te ver van ons bed ??
Ligt Japan wat fraaier in het beeld van 's Neerlands verslaafde kijkbuis kindertjes?
Ja, stel dat we geen Sony- of Panasonic LCD, Nintendo of andereprullaria waardevolle hebbedingetjes meer kunnen krijgen. Stel dat.
Stel dat er geen Mazda, Suzuki, of Honda onderdelen meer te verkrijgen zijn bij de plaatselijke autoboer. Dan isLeiden Nederland in last. Afgezien van al die tal van andere merken.
Daar kan Wittewolkenland natuurlijk nooit tegenop, ook al zitten daar meer Hollanders dan in Japan.
Hooguit eten we wat minder lamsvlees, maar geen haan kiwi die daar naar kraait.
Waarmee ik niet wil zeggen dat 'we ' alleen hulp moeten bieden als er landgenoten in een getroffen gebied zitten.
De mensen van het land van de lange witte wolk proberen vol goede moed de zon weer te zien schijnen, maar de ontelbare naschokken zorgen voor ontelbare tegenslagen en veel mensen ervaren dagelijks de psychische invloeden die als stortbuien over hun heen gaan.
De ramp in Japan is zich nog steeds groter aan het maken vanwege het gevaar van lekkende ende kans op instortende kerncentrales. Ik houd mijn hart vast voor de bevolking en de hulpverleners.
De mensen van het land van de rijzende zon verkeren momenteel in een inktzwarte nacht .
En wat te denken van al het leven in de zee? Het wordt een ecologische ramp die zijn weerga niet kent.
Volgende maand krijgen we 2 Wit -Rusjes uit de omgeving van Tsjernobyl, voor een maand te logeren.
De ramp met de kerncentrale daar is alweer 25 jaar geleden, maar tot op de dag van vandaag ondervinden ze daar nog steeds de ellende van....
Soms lijkt het alsof de wereld in een herhaling van een erg slechte film zit.
Tenminste: lijkt.
Zoals nu in het land van de rijzende zon.
In het land van de lange witte wolk waar onlangs ook een giga ramp gebeurde, was er géén één Nederlandse minister die acuut, ter plekke, terstond en meteen aanbood om hulp of geld te bieden.
Is 20.000 km verderop misschien nét íets te ver van ons bed ??
Ligt Japan wat fraaier in het beeld van 's Neerlands verslaafde kijkbuis kindertjes?
Ja, stel dat we geen Sony- of Panasonic LCD, Nintendo of andere
Stel dat er geen Mazda, Suzuki, of Honda onderdelen meer te verkrijgen zijn bij de plaatselijke autoboer. Dan is
Daar kan Wittewolkenland natuurlijk nooit tegenop, ook al zitten daar meer Hollanders dan in Japan.
Hooguit eten we wat minder lamsvlees, maar geen
Waarmee ik niet wil zeggen dat 'we ' alleen hulp moeten bieden als er landgenoten in een getroffen gebied zitten.
De mensen van het land van de lange witte wolk proberen vol goede moed de zon weer te zien schijnen, maar de ontelbare naschokken zorgen voor ontelbare tegenslagen en veel mensen ervaren dagelijks de psychische invloeden die als stortbuien over hun heen gaan.
De ramp in Japan is zich nog steeds groter aan het maken vanwege het gevaar van lekkende en
De mensen van het land van de rijzende zon verkeren momenteel in een inktzwarte nacht .
En wat te denken van al het leven in de zee? Het wordt een ecologische ramp die zijn weerga niet kent.
Volgende maand krijgen we 2 Wit -Rusjes uit de omgeving van Tsjernobyl, voor een maand te logeren.
De ramp met de kerncentrale daar is alweer 25 jaar geleden, maar tot op de dag van vandaag ondervinden ze daar nog steeds de ellende van....
Soms lijkt het alsof de wereld in een herhaling van een erg slechte film zit.
zondag
Rauw(e) Kost.
We could be heroes ....zingt David Bowie...
Ken je de rest van zijn songtext ook ?
een stukje ervan gaat zo:
" I, I wish you could swim
Like the dolphins, like dolphins can swim
Though nothing, nothing will keep us together
We can beat them, for ever and ever
Oh we can be heroes, just for one day "
Deze zaterdagavond had ik een dvd'tje in mijn speler gepleurd, wederom bij gebrek aan goede tv.
Tv kijk ik vrijwel niet meer omdat de dagelijkse shit die we voorgschoteld krijgen totaal niet verteerbaar is.
Ben allergisch voor Blabla. De politiek vol leugens, de standupcomedians met hun braakhumor...
Ik consumeer het niet meer want ik verteer het niet meer.
Dan is een boek meestal beter, of zoals vanavond een dvd.
Mijn dvd'tje was een test. ( ook beroepshalve kijk ik dvd's.)
De dvd van vanavond was er een van het kaliber " sterke maag. "
Hij is verteerbaar maar ligt lang zwaar op de maag.
Ergo: Rauwe kost.
The Cove. ( Oscarnominatie Beste Documentaire 2010 , tevens al in de prijs gevallen bij het filmfestival van Gent, IDFA en Sundancefestival )
Mijn interesse ligt - as usual - bij docu's.
Deze docu brengt op indrukwekkende wijze de verontrustende ( lees: afschuwelijke ) praktijken aan het licht van de internationale handel in dolfijnen. Bij het het zien van deze docu word je ter plekke activist.
Zelf ben ik al jarenlang anti-dierentuin, anti-dierencircus, anti- Dolfinarium.
Wilde dieren horen thuis in hun eigen habitat. Vrij.
Salty.
Ter info / verdieping:
In de Japanse kuststreek Taiji maken lokale vissers zich al jarenlang schuldig aan massamoord op dolfijnen. Elk jaar vangen de vissers van dit ten zuiden van Kyoto gelegen gebied tussen de twee- en drieduizend dolfijnen, waarvan er een paar honderd aan pretparken worden verkocht. De rest wordt in een kleine inham vervolgens gewetenloos afgeslacht.
Documentairemaker Louie Psihoyos en dolfijnexpert Richard O'Barry vonden het de hoogste tijd om dit laffe onrecht wereldkundig te maken door middel van een documentaire.
Natuurlijk maakten zij hiermee bepaald geen vrienden in Japan, maar toen hun film af was wisten ze hier zelfs in het land van de rijzende zon resultaat mee te boeken.
'The Cove' onthult op dusdanig schokkende wijze de misdaden waar de vissers van Taiji zich schuldig aan maakten, dat zelfs de Japanse regering - die zich vaak toch weinig van anderen aantrekt - zich in september 2009 genoodzaakt zag om in te grijpen. Mede door internationale druk kwamen zij tot dit besluit, want The Cove maakte gedurende 2009 op filmfestivals wereldwijd diepe indruk.
Als gevolg van deze film mogen de vissers van Taiji de dolfijnen die zij niet kunnen verkopen niet meer afslachten. Nu moet daar wel bij gezegd worden dat dit besluit niet tot stand is gekomen omdat de Japanse autoriteiten het zo zielig voor de dolfijnen vonden, maar omdat 'The Cove' ook laat zien wat de gevolgen voor de Japanse bevolking zijn: de vissers verkochten het dolfijnenvlees als walvisvlees, en mensen die het aten kregen vervolgens een tien tot honderd keer zo hoog kwikzilvergehalte in hun bloed als normaal is, omdat de dolfijnen uit een vervuild gebied afkomstig waren.
Richard O'Barry, wiens avonturen we in 'The Cove' volgen,
is aan de ene kant blij met dit Japanse besluit, maar aan de andere kant valt er voor hem nog genoeg werk te verrichten: O'Barry, die in de jaren zestig als trainer werkte op de set van 'Flipper' en zich sindsdien inzet voor het lot van de dolfijn, wil bereiken dat dolfijnen niet alleen niet meer worden uitgemoord, maar helemaal niet meer in gevangenschap hoeven te leven.
Ken je de rest van zijn songtext ook ?
een stukje ervan gaat zo:
" I, I wish you could swim
Like the dolphins, like dolphins can swim
Though nothing, nothing will keep us together
We can beat them, for ever and ever
Oh we can be heroes, just for one day "
Deze zaterdagavond had ik een dvd'tje in mijn speler gepleurd, wederom bij gebrek aan goede tv.
Tv kijk ik vrijwel niet meer omdat de dagelijkse shit die we voorgschoteld krijgen totaal niet verteerbaar is.
Ben allergisch voor Blabla. De politiek vol leugens, de standupcomedians met hun braakhumor...
Ik consumeer het niet meer want ik verteer het niet meer.
Dan is een boek meestal beter, of zoals vanavond een dvd.
Mijn dvd'tje was een test. ( ook beroepshalve kijk ik dvd's.)
De dvd van vanavond was er een van het kaliber " sterke maag. "
Hij is verteerbaar maar ligt lang zwaar op de maag.
Ergo: Rauwe kost.
The Cove. ( Oscarnominatie Beste Documentaire 2010 , tevens al in de prijs gevallen bij het filmfestival van Gent, IDFA en Sundancefestival )
Mijn interesse ligt - as usual - bij docu's.
Deze docu brengt op indrukwekkende wijze de verontrustende ( lees: afschuwelijke ) praktijken aan het licht van de internationale handel in dolfijnen. Bij het het zien van deze docu word je ter plekke activist.
Zelf ben ik al jarenlang anti-dierentuin, anti-dierencircus, anti- Dolfinarium.
Wilde dieren horen thuis in hun eigen habitat. Vrij.
Salty.
Ter info / verdieping:
In de Japanse kuststreek Taiji maken lokale vissers zich al jarenlang schuldig aan massamoord op dolfijnen. Elk jaar vangen de vissers van dit ten zuiden van Kyoto gelegen gebied tussen de twee- en drieduizend dolfijnen, waarvan er een paar honderd aan pretparken worden verkocht. De rest wordt in een kleine inham vervolgens gewetenloos afgeslacht.
Documentairemaker Louie Psihoyos en dolfijnexpert Richard O'Barry vonden het de hoogste tijd om dit laffe onrecht wereldkundig te maken door middel van een documentaire.
Natuurlijk maakten zij hiermee bepaald geen vrienden in Japan, maar toen hun film af was wisten ze hier zelfs in het land van de rijzende zon resultaat mee te boeken.
'The Cove' onthult op dusdanig schokkende wijze de misdaden waar de vissers van Taiji zich schuldig aan maakten, dat zelfs de Japanse regering - die zich vaak toch weinig van anderen aantrekt - zich in september 2009 genoodzaakt zag om in te grijpen. Mede door internationale druk kwamen zij tot dit besluit, want The Cove maakte gedurende 2009 op filmfestivals wereldwijd diepe indruk.
Als gevolg van deze film mogen de vissers van Taiji de dolfijnen die zij niet kunnen verkopen niet meer afslachten. Nu moet daar wel bij gezegd worden dat dit besluit niet tot stand is gekomen omdat de Japanse autoriteiten het zo zielig voor de dolfijnen vonden, maar omdat 'The Cove' ook laat zien wat de gevolgen voor de Japanse bevolking zijn: de vissers verkochten het dolfijnenvlees als walvisvlees, en mensen die het aten kregen vervolgens een tien tot honderd keer zo hoog kwikzilvergehalte in hun bloed als normaal is, omdat de dolfijnen uit een vervuild gebied afkomstig waren.
Richard O'Barry, wiens avonturen we in 'The Cove' volgen,
is aan de ene kant blij met dit Japanse besluit, maar aan de andere kant valt er voor hem nog genoeg werk te verrichten: O'Barry, die in de jaren zestig als trainer werkte op de set van 'Flipper' en zich sindsdien inzet voor het lot van de dolfijn, wil bereiken dat dolfijnen niet alleen niet meer worden uitgemoord, maar helemaal niet meer in gevangenschap hoeven te leven.
Abonneren op:
Posts (Atom)