Zomer of Herfst

Het seizoen weet nog niet wat het wil: zomer zijn of herfst worden.
Of gewoon allebei tegelijk. Geen wonder dat het allemaal verwarring brengt: je hebt ook mensen die denken dat het nog zomer is en gaan gewoon zwemmen in zee, al loopt half Nederland al met parka's en kekke mutsen.
Afgelopen weken was ik aan het werk bij een ouwe boer ( 87 ) en hij vertelde mij dat ik me maar moest voorbereiden op een heul strenge winter...
Ik vroeg of hij soms Piet Paulusma op de koffie had gehad. "Nee ' zei hij, maar ik kan het zien aan de grond '' ... dus ik ga buiten kijken en zie niks bijzonders.
Zegt hij: '' Er liggen onmeundig veul beukenootjes op de grond... dat betekent dat we een strenge winter gaan krijgen."

 Aha.

Juist ja. Boer Hylke fan Sytze fan Jort fan Sil ( niet de strandjutter ) heeft het mangsmal bij het rechte eind.
't Is maar dat u het weet: ik zou zeggen sla alvast honderd blikken unox snert in, koop koffie en suiker per dozijn, hak een bos om voor hout en zet de chocolademelk maar vast op. Laat die winter maar komen dan.

Ondertussen zet ik nog wel even een lekkere plaat op: ( word je ook warm van: voetjes van de vloer )

.

Een tijd voor alles.... om te zoeken , om te vinden.....

Met een nieuwe maan komt er weer een nieuwe tijd... een tijd om te slapen , een tijd om te waken, een tijd om te verliezen maar ook een tijd om te vinden.  Prediker schreef er over, en nu , zoveel eeuwen later schrijft een jong meisje er over......



Er zijn weer parels aan Neerlandse stranden te vinden....
Muzikale parels welteverstaan.
Via Daniël Lohues en Bernard Gepken kwam ik deze tegen:

Mooie Parel....


 'Ik heb mijn tas gevuld,
met vertrouwen en geduld...'

Oet de tied

In mijn vaderland, Twente, kennen ze de uitdrukking "oet de tied komm" , wat zoveel betekent als dat een mens is overleden.. letterlijk: z/hij is uit de tijd geraakt. 

Overleden... in het Nederlands : over het het lijden heen.
Waarheen, wáártoe  gegaan dan? 
 'Oet de tied, uit de tijd'  vind ik een passender uitdrukking, want niemand weet precies wat ons volgende eindstation is.  
Iedereen hoopt natuurlijk op de hemel, maarja: komen we daar meteen aan, dan ? 
Vooralsnog zijn we in elk geval 'uit de tijd '.  
De menselijke maat genomen tijd dan. 
Ik kan dat zeggen omdat op aarde de tijd wél degelijk bestaat en volgens overlevering in de hemel géén tijd bestaat.  En van dat laatste... daar  gaan we -  Herman en ik  -   maar van uit.
Het lijkt me heerlijk om in de eeuwigheid te zijn,   'Oet de tied '  
Maar wél in de Hemelse   ' Eeuwighied ',  ofcourse!
Een plek van géén tranen en géén verdriet zijn, voor altijd niet!


Naast de overbuurman, en de andere overbuurman nu ook vriend Herke los moeten laten... 
De hemel heeft het maar druk met de nieuwkomers, en ik moet wennen aan een legere wereld...
Maar.
Het idee en geloof dat de oude jas ingeruild mag worden voor een beter exemplaar is iets waar je ( sowieso als vrouw ) naar uit kan kijken.

Geen kankermaag meer, geen hoofd vol tumoren.
Geen lijf met slijtage, geen body met 'gerafelde ' zoompjes!!

O Herke, O buurmannen, wat zou het tof zijn als we een selfie mochten krijgen met jullie als supermen.

Vooralsnog neem ik maar aan dat jullie nu supermen zijn. Nee sterker, ik gelóóf het gewoon. 
Dat is gewoon de beste compensatie voor die legere wereld. 


" Als iets niet is bewezen geloof ik het niet zozeer. Als men glashard aan kan tonen dat ik me vergis, pas dán zal ik geloven dat er geen hemel is." #quote #hermanfinkers
.

Jutgoed.

Ik loop op het strand en surf op het web...er valt van alles te vinden en te jutten ( jutten is vinden én meenemen ;)  )

Schelpen genoeg maar sommige dragen een kostbare schat in zich...parels. Zo ook dit liedje.
Ik heb het maar gejut.

Heb een luisterend oor... en ik hoop dat je er plezier en moed in vindt.

Fijn weekend, Salty

Sint

Alles heeft zijn oorsprong, vooral tradities.
Wist u dat ' Zie ginds komt de stoomboot ' in oorsprong door niemand minder dan Mozart is geschreven ? Luistert u maar.

Afgelopen week kwam de Sint aan bij ons en ze zoals dat hoort - traditioneel - ; met boot!

Tja over tradities gesproken: niks zo leuk als weerspreuken. Die zijn ook al zo oud als Sinterklaas zijn euh.. bips. Vroeger kocht mijn moeder altijd de Enkhuizer almanak, die lag steevast in de keukenla. En als er dan wat te weten moest geworden keken we daar in.
Tegenwoordig heb ik Google.
Voor 30 November krijgen we deze aloude wijsheid:  'Sint-Andries (30 nov.) brengt de vries.'

Zelf heb ik deze maar bedacht: Zie je Klaasje gaan, dan komt Andries er achteraan.

Fijne zondag!

'n Liedtie veur joe

Twee seizoenen op één dag

Maandag. De week is weer begonnen.
De zomer óók, maar dát weten we alleen van de kalender.... ik zou er bijna de herfstblues van krijgen.

Goeie ( Vrij ) dag, Bach!

Muziek.
Waar zouden we zijn zonder muziek?
Muziek laat je dansen, glimlachen, huilen, nadenken,bewegen, verwonderen, ja,  noem maar op.
Muziek.
Het raakt je ziel.

Bij ons thuis klonk altijd muziek.
Live. En niet alleen op zondag.
Een Pa die op zijn Hammond orgel, viool,banjo, pianola, luit, trompet, accordeon, trekzak, hobo of citer speelde.  Ja, ons Pa kon er wat van..
Een zingende Ma.
Twee broers die er dagelijks mee bezig waren;  numero Un op orgel en accordeon, en, numero Dos op klarinet. 
En, Tres, 'lest best'  het nakomertje op de sopraan-fluit.
Con quotro oscilación parásita pavimetator el pasa  vanadio allegarsa.
( Ofwel: Met vier jaar floot ik alle stratenmakers van straat. ) 
De liefde voor muziek werd ons met de paplepel ingebracht...

Het was een vrolijke bedoening.
Meestal.
Want oefenen , oefenen en oefenen tot je paarse stippen zag was de andere kant...
Fluit werd ingewisseld voor óók Hammond, alt-fluit, trompet en gitaar.
Oja, ook een alt-sax vloog nog even door mijn vingers.
Maar dat was toen.
En toen is heel wat jaar gelêe...

Inmiddels is er één en ander veranderd.
Pa en Ma begeleiden al een decenniaatje of twee  '  't Hemels Engelen Koor '.
Broer ' Un ' zingt volgens mij alleen nog onder de douche en heeft zijn orgel en accordeon in de wilgen gehangen.
Broer  'Dos'  klarinettetterd er nog vrolijk op los. Al dan niet met zijn eigen family-band. Maar alleen op zondag, want doordeweeks dirigeert fluit hij zijn hoogste lied tussen de warme broodjes brownies...
Mijn fluit staat - heul charmant -  ter decoratie op mijn bureau.
Mijn gitaar staat  - heul klassiek -  in de hoek van mijn 'living'. ( Na een mislukt vogelnestje tijdens de gymlessen van mijn pabo-opleiding én een verkeerde vingerzetting heb ik mijn schone Spaanse niet meer aangeraakt. De akkoorden klonken niet meer akkoord oké en ik ben allergisch voor valsche toonen.)
Maar muziek hoor je nog steeds in huize Salty.
Lang leve de cd-speler.

Muziek in alle soorten. Van klassiek tot pop. Van rap tot zydeco.
Van blues tot rock. Van Daniël Lohues tot Led Zeppelin.
Trouwens, black gospel vind ik ook he-le-maal  'Jezus-mooi'. 
Over Jezus gesproken - komt wel mooi van pas, zo rond Pasen - ,  die heeft ook al heel wat componisten tot fraaie muzikale werken gezet...
Neem nu Bach.
Bach, één der grootste composers ter wereld,  heeft hemelsmooie passionele muziek op notenschrift gezet.

Dit weekend staat natuurlijk vól met Passie.
Johannes, Lukas, Markus en Matthëus. Vier mannen evangelisten die 2000 jaar geleden al vol passie waren.
En even later kwam Bach om het hoekkie kijken en dacht...  'Hee... Passie...Dat ligt me wel. Daar ga ik wat mee doen... '
Want Bach was ook een en al passioneel. Dat kun je allemaal wel lezen in de Wikipedia...
Maar afgezien van passie was Bach ook een man van symboliek.  ( Die twee gaan vaak samen. )
Bach ging op een mooie goede vrijdag aan 't werk, rekende en tekende de noten op de juiste regel en zie daar: de Matthäus-Passion rolde uit zijn ganzeveer kroontjespen.

Die Bach, hij groef dieper dan de oppervlakte. Zijn werken zitten vol met symbolische lagen.
De mathematische proporties die er in zijn ontdekt, lijken voort te komen uit een aangeboren gevoel voor verhoudingen, een muzikaal timmermansoog.
Het getal was voor hem toch zeker een vormende kracht.
Kijk maar eens  naar het stuk in de Matthäus-Passion *  waarin Jezus voorspelt dat hij verraden zal worden.
Twaalf apostelen reageren nogal verontwaardigd; ' Herr, bin ich's ? ' Het woord  'Herr' klinkt niet twaalf, maar elf keer in het koor, omdat er elf trouwe discipelen zijn.  Het klinkt bovendien driemaal in sopraan, alt en tenor en slechts twee keer in de bas: de verrader Judas heeft in de passiemuziek immers een basstem.
Later gooit Judas uit wroeging de dertig zilverlingen waarmee zijn verraad is beloond in de tempel, maar de hogepriesters kunnen het niet aannemen omdat het bloedgeld is. De begeleidende baslijn ( basso continuo ) bevat precies dertig noten op de zin ' Es taught nicht, das wir sie in de Gotteskasten legen.'
De woorden worden soms plastisch uitgebeeld in de muziek. Wanneer bijvoorbeeld de tekst gaat over het kruis, beschrijft de melodische lijn de beweging van het kruisteken.
Vaker nog wordt de tekstuitdrukking geïntensiveerd in het verlengde van de natuurlijke spraak.
Een musicus kan daarin veel verder gaan dan een redenaar die een voordracht houdt. Grote sprongen in de melodie, lang aangehouden tonen, een diepe zucht: muziek is in staat verder te reiken dan met gewoon spreken mogelijk is.
Het diende allemaal om de gemoederen te bewegen en de ziel te raken.

Muziek.
Het raakt mijn ziel. Ik kan niet zonder.

Voor alle vrouwen

Vandaag is het internationale Vrouwendag.
Elly heeft er een prachtig lied voor geschreven en gezongen, bij deze :

Een lied voor alle vrouwen  (klik )

Afterparty met Guy en consorten... wat een feestje!!

http://www.lightninguy.com/

Save Somebody....

 

Sometimes the world needs a song much more than a piece of bread....

Heb jij al gestemd?

Je kunt je stem uitbrengen op beste zanger/album:
http://www.edisons.nl/pop/stemmen
Vanzelfsprekend heb ik op 'Hout Moet ' gestemd :)

Stemmen publieksprijzen Edison Pop | Edison

www.edisons.nl

U kunt hier uw stem uitbrengen op de genomineerden voor de Edison Pop Publieksprijs. Kies de artiest die u wilt steunen, vul onderaan uw e-mailadres in en klik op stemmen.

Have a (h)ear....

Niet als een aap, niet als een beer, maar een dierentuin-vol (!) trots ben ik op die oudste pleegpuub.
Ze presteert het toch maar om op dat podium te gaan staan!
Enja, ze  (het meisje met het blauwe jasje)  kan heul , heul, heul goed zingen, en dat zeg ik niet omdat ik een trotse pleegmama ben, maar omdat het écht zo is!

All about music

Het leuke van mijn werk is dat ik zelf de inkoop doe...
Drie keer raden waar ik van houd.

Doos

Je houdt er van of je houdt er niet van.
Ik houd er wel van. Waar ik het over heb?
The Blues.
Momenteel al helemaal... ik blues wat af.

Ik zwelg me te pletter in weemoed. Bij elke doos die ik inpak.
Weggooien kan ik moeilijk. Aan elk iets kleeft wel een herinnering.
De dozen raken voller en voller.
De kliko blijft zo goed als leeg...
Zó heb ik natuurlijk nooit genoeg aan 150 dozen...
Zucht.
Ik kan niet alles meenemen naar mijn nieuwe moedereiland.
En opruimen heet niet voor niets opruimen met de nadruk op ruimen...
Zucht.
Van opruimen houd ik dus eigenlijk niet, het liefst wil ik alles bewaren. Herkenbaar?
Zal het aan de leeftijd liggen?
Dat, als je eenmaal 40 bent, je de dingen graag om je heen wilt hóuden?
Misschien had ik toch een Museum-Madammeke moeten worden, een Archivaris- Anita, een Docu-Doos.

Eén ding gaat sowieso mee. In z'n geheel.
Mijn cd-collectie.
Waar zou ik zijn zonder muziek?

Ik weemoed nog maar even door met   Luther Allison , Eddy Boyd, en  (onlangs gezien in "De Rustende")  King Mo ....

Turbo

We werden virtueel uitgenodigd voor een vesperdienst in de kleine katholieke kerk van CenterCountry.
Hmm... inmiddels is de inkt van mijn oude stempel opgedroogd en heb ik niets meer met h/vervormd laat staan grefo,  laat staan dat ik iets heb met katholieken.  Al jaren kom ik niet meer des zondags in hun kerken.
(Black Gospel zegt me daarentegen wél wat maarja, dát hebben we hier weer niet. )
Maar toe maar. Kennelijk zoekt een mens in barre tijden een plek van rust en meditatie, saamhorigheid, een antwoord of God.  Bovendien - en dit stond er duidelijk bij - duurde de dienst maar een half uurtje.
Dat was te overzien.
En die nieuwe dominee die zich sinds kort hier had gevestigd kende ik ook nog niet. Dus ja...
Onder de kapucijners met uitjes en spek ( en veel verse knoflook en veel verse rode peper ) vroeg ik aan E. of het haar wat leek om mee te gaan naar CenterCountry of dat ze liever thuis wilde blijven deze avond.
Maar E. was  ( zoals puber eigen ) wel nieuwsgierig naar zo'n vesper-gedoe-ding  bovendien was ze  nog nooit in de kattelieke kerk geweest én het gebouw prikkelde haar  'best wel ' naar eigen zeggen.  ( Per slot had ze er al bijna drie jaar vanuit haar klasraam op uit gekeken).
Een hele avond Japanse narigheid in haar up ( jongste puub had pizzaavond klasseavond )  wilde ze ook niet, dus was de beslissing gauw genomen.
Op 't fietsje d'r heen. Met de wind in de rug waren we er binnen vijf minuten.
De lampjes branden genoegelijk en een aardige meneer deelde  songteksten het progamaatje uit.
'Waar komt toch die warmte vandaan?' vroeg E., toen we plaats namen in de banken. Ik wees omhoog naar de hangende straalkachels in de lucht en zei gekscherend, ' Alle warmte komt van boven '.  De mevrouw die voor ons zat draaide zich om  - ik herkende in haar de domina - en zei, ' Wat mooi gezegd, alle warmte komt van boven, ja, zo kan je het óók bekijken '.
Zij doelde op heul iets anders maar dat had E. niet door. Ik gaf de domina een glimlach en concentreerde me vervolgens op de versjes.
Het inleidend orgelspel liep af en de nieuwe dominee begon met stilte de dienst. Dat hadden de twee dames achter ons niet door.  Na twee minuten zei mevrouw 'linksachter', '  Joa, toe mar, begin er mar es an'.
E. schoot in de lach en ik verbeet mijn lach. Mevrouw  'rechtsachter' was kennelijk doof en zei ' Wát zeggie?'
De binnenkant van mijn wang bloedde haast lens leeg.  De dominee kuchte en keek naar de grond. Hij hield de stilte nog een minuut aan en begon toen de dienst. Kort en krachtig. Woorden van bezinning en woorden van meeleven. Woorden van troost en moed voor onrustige harten.
Op weg naar Pasen, een tijd van lijden en sterven maar ook van nieuw leven.
Vier versjes en een kort verhaal later stonden we weer buiten. Hij had het waar gemaakt: van half acht tot acht: op de minuut nauwkeurig.
E. was helemaal perplexed. 'Sjee wat een turbo-dienst was dat , zèg ! was haar eerste opmerking. ' Zo zouden ze dat  vaker moeten doen '.

If ever

If ever I will get married.... it will be right here..... ( I made myself this promise 21 years ago.)
Suitable for 30 people - at it most -  and a couple of dogs  .... and thát will be more than enough.

Verschil

Lang of kort gezegd, er zit verschil in ons. De een begint de dag met een lach, de ander met een zucht.
Nu is het wel zo dat er best redenen kunnen zijn om de dag te beginnen met een zucht.
Maar wat komt daarna? Pak je de draad op en probeer je er het beste van te maken, of ga je gebukt de dag in , zie je de zon niet meer? Is het lachen je vergaan?  Soms vergaat het lachen je, en kun je alleen maar lachen als een boer met kiespijn.

Soms lijkt het wel of de ene mens méér op z'n bordje krijgt dan de ander, en dan bedoel ik niet de boer'nkool. Hoewel: boer'nkool is best lekker- als je er van houdt.
Maar dat terzijde.
Tweeduuz'ndelf is net begonnen en de eerste slachtoffers zijn alweer gevallen: hetzij ter land ( kijk maar om je heen ) , ter zee  ( dode vissen ) of in de lucht ( dode vogels ) .
Voor sommigen is dit jaar al in rook opgegaan: een vuurwerkbom overleef je niet snel.
Een gifbrand in Moerdijk trouwens ook niet, alleen duurt 't iets langer voordat je doodgaat.
Ik wil niet pessimistisch zijn, maar alle hulpverleners die binnen de 10 km radius hebben gestaan - al dan niet met een mondkapje - hebben inmiddels al flink last van de giftige (bij )verschijnselen.
Hoe ga je om met  de narigheid die - ongevraagd  - op je bordje komt?
De boerenkool slaan we maar even over dit jaar, want daar zit net iets teveel benzeen en chloride in.
Vreemd trouwens dat de website van ChemiePack op de verwijder-lijst staat van Wikipedia.
Tevens zijn alle ChemiePack.nl sites ineens ' uit de lucht '....
Vreemd.

Voor veel mensen zal  5 januari het verschil zijn tussen een 'veilig en zorgeloos'  leven en een leven met angst en zorgen.
Het verschil tussen  'piepschoem en lood'.

Alternatief kerstliedje

Wat er ook gebeurt: je raakt ingesneeuwd,  je partner blijft op zee, je krijgt geen kerstpakket dit jaar, sterker: niemand stuurt je een kerstkaart....
Je kerstboom vliegt in de fik op het moment dat je de lampjes aan wilt doen
( ja.. dat bestaat ! ) , of nog erger: je schoonouders komen niet 1 maar allebei de kerstdagen ( schrik, nachtmerrie )...
Misschien heb je niet eens een partner en ga je alleen de laatste dagen in van 2010.
En .. is  2011 is allesbehalve zeker voor je... gezondheid, liefde, baan,.. alles kan zomaar wegvallen.
Maar het kan óók op je pad komen!
Voor alle bedenkbare scenario's  dit liedje!

En ook al stuur ik geen kerstkaart, natuurlijk wens ik jou/ jullie / u  een mooie Kerst.